Alle berichten van admin

Wij vertroetelen onze paarden de dood tegemoet

Ik zie nu al paarden die gevaarlijk dik zijn terwijl het graasseizoen nog niet eens is begonnen. EMS, insulineresistentie, hoefbevangenheid liggen allemaal op de loer als je niets aan het management verandert.

Natuurlijk, er zijn paarden die onbeperkt eten nodig hebben. Maar veel paarden kunnen dat niet aan. En sobere paarden samen met paarden die meer moeten eten, dat is ook niet optimaal. Maar je wordt steeds beter in je voer- en weidemanagement. Hun gezondheid gaat toch boven alles?

Obesitas is een toenemend probleem. Niet alleen bij de mensen. Paarden worden er ook niet slanker op. Het Paarden Kennis Centrum heeft een onderzoek gedaan onder 670 paarden en pony’s en maar liefst 57% had overgewicht. Daar schrik ik toch wel van hoor.

De eerste symptomen van overgewicht:
– De ribben niet meer voelen. Dat is het eerste signaal dat je meteen het voermanagement moet veranderen. En bewegen, bewegen, bewegen. Ik kan het niet vaak genoeg herhalen.
– Vetopslag op schouders, manenkam en staartaanzet. Dan moet er dringend iets veranderen.

Oplossingen zijn slowfeeders, rantsoen, veel meer bewegen, graasmaskers.

Gisteren gaf ik graasmaskers en hooinetten als advies aan een eigenaar. Maar zij vond dat zóóóó zielig.


Wat is er op tegen? Slecht voor het sociaal contact? Zielig? Gefrustreerd raken? Misschien vind jij het te veel gedoe?

Mijn schimmel bijvoorbeeld is super handig met zijn masker. Hij vindt altijd wel een manier om een sprietje gras of hooi te bemachtigen. De shetjes … tja … die vinden het wat lastig om wat meer moeite te moeten doen.
En wat hooinetten betreft … ik ga nu over op 3 cm mazen.

Ik kan je één ding vertellen. Hoefbevangenheid … dat is pas zielig en een hoop gedoe.

Verander je niets, dan zie op een gegeven moment je paard stijfjes en stram bewegen.
De hoeven zijn gevoelig en warmer dan normaal. Je voelt pulsatie.

Negeer je dit allemaal … tja … wat moet ik daar nou nog op zeggen.


Share This Post

Nooit meer ijzers

Nee, ik ben geen voorstander van ijzers. Eigenlijk een tegenstander. Ik zie dagelijks beslagen hoeven. Rampzalig. Voor de hoeven zelf en voor de paardenbenen. De hoeven in Nick’s artikel vormen geen uitzondering hoor.

Natuurlijk kan ik hier de voors- en tegens van ijzers gaan opnoemen. Maar dan heb je de mening van een hoeforthopeed. Ietwat gekleurd, nietwaar?

Lees hier de ervaringen van Nick Hill. Een hoefsmid, die ondervond dat ijzers niets oplossen en uiteindelijk de hoeven vernietigen. IJzers bleken een constant gevecht tegen de natuur.

‘I will never shoe another horse’

Bron: Linda Chamberlain

I want you to meet a trained farrier – one that says he will never shoe again because of the harm it causes. He turned his back on the trade because separating the horse from the ground was the beginning of a destructive process. He became a barefoot trimmer because he was forever fighting against nature, causing the hoof to distort and break from constant renailing. With all our wisdom and technology, there had to be a better way…

Nick Hill 1


His name is Nick Hill and he has a list of changes needed for the domestic horse that is shopping-list long. If anyone can make a few of these demands happen it is this quietly, committed man who travels the world educating owners about a new way of caring for the species.

There is more to looking after a horse’s hoof than the style or frequency of its trim. This animal urgently needs some changes in its care if it is to lead a healthy life.

Interestingly, he finds the same health issues affecting the horse in many different parts of the world. Domestication inevitably brings problems whether that animal is in the rain-soaked UK or sun-filled Kenya.

I have a picture in my mind of Nick fighting his way through customs with a hoof rasp and suspicious-looking knives in his bag; in reality he has met only a few raised eyebrows as he crosses international borders but I am astonished that he encounters the same equine issues in a long list of countries – USA, Tanzania, Kenya, South Africa, Namibia, Estonia, Italy, Portugal, Israel, Spain, France, Denmark, Netherlands, Bulgaria, Lithuania, Lesotho and the UK where he has held clinics aimed at improving the horses’ hooves…and lifestyle.

Nick Hill 2

‘If inappropriate management is put in place and undue expectations are put on a species, then we shouldn’t be surprised when health becomes compromised. Domestication always throws up challenges, but it’s not a reason to simply say I can’t…better to ask how we can?’ he explains.

So, what is it we do to the horse around the world that compromises him so much?

Mankind has taken him from a herd-loving, free-roaming creature and given him a job to do. In exchange we offer a diet rich in cereals rather than forage and a small house of his very own to live in. To seal the animal’s fate we nail a shoe to his foot.

So wherever he goes, Nick sees laminitis, navicular and other man-made diseases of the hoof. He finds digestive upset, compromised immunity, mental distress from lack of movement as well as breathing problems thanks to confinement.

Nick Hill 10

Nick Hill 7


Nick Hill 9

No wonder that an animal treated this way might have difficulties walking on his own feet.

And yet Nick warns, ‘Shoeing unbalances the whole horse            and over a period of time will further distort the hoof. An unbalanced body makes for an Nick Hill 6unbalanced mind, which in turn affects the immune system. To cut the contact between the equid and the ground is the start of destroying of what makes him a horse. Shoes just mask problems, they don’t solve them.

‘Most farriers that I know would rather not shoe. It’s extremely hard, skilled work and once heading down that path they are fighting against nature and trying to stop the capsule from distorting and breaking up from the constant renailing.

‘Barefoot is the footwear of choice when the horse is born, if allowed to fully develop in a good environment  and access to a more natural  lifestyle and diet, then it’s simple. Barefoot is normal. The abnormalities come from misuse/abuse of the equine.’

Nick Hill 3

He believes that any horse can go barefoot. Not all will cope being ridden but most transition without difficulty and recover well from these human-inflicted conditions. ‘People’s expectations of what horses can and should do must be looked at. It saddens me that the equine has fewer legal rights than any other species. It’s hard to understand  when most humans mention how amazing and wonderful the equid is, yet if they truly understood the needs of the species then there would be a massive upheaval of the diet, lifestyle and expectations, which would be legislated for internationally.’

He’s right, you know. No zoo is allowed to treat the zebra the way most people treat the domestic horse. Legislation ensures the zebra’s need for herd life is respected. The horse’s need to socialise has not been squashed by thousands of years of domestication but it is often denied him thanks to the widespread use of single-stall stabling. Sometimes around the clock.

Nick Hill 13

I asked Nick about the ideal diet for a barefoot horse.

His advice is to keep it as simple as possible and away from monocultured grass paddocks.

‘I usually say that if a bag of feed is promoted as healthy for horses then don’t use it. (There are companies out there that are making better products now). You need to research whatever you feed your horse. Don’t just believe what’s written on the bag.

‘People have really got to ask themselves why they are feeding what they are feeding. Horses should be treated as athletes, you wouldn’t expect an overweight person to be able to perform as an Olympian, so why expect a horse to move properly with excess weight, let alone carry a human. An overweight horse is not a healthy horse.’

And lifestyle?

Nick Hill 14

‘Just take a look at groups of feral horses around the world, you will then see how horses need to live, social interaction, movement (yes there are some groups of feral horses that just survive and are not in the best conditions). You will at least see how far removed a lot of domesticated horses are from what nature intended.

‘If you look at feral horses in ideal environmental conditions you will see athletes who are sound and strong, healthy, alert and full of life, living like nature intended, with strong physical and mental health, sound, with short toes and heels, running over all substrates without having to worry.

‘Try and emulate the above and you will get a healthier equine. If your horse can’t move, socialise, eat little and often, then guess what?  You are going to have problems.’

Nick Hill 12


Before I give you Nick’s shopping-list for change let me tell you a bit about his background. It includes agricultural college and working in traditional livery yards as a riding instructor. He trained as a farrier because his own horses were struggling to stay sound.

‘I was trained by tNick Hill 5raditional farriers who were using the Cyteck method of shoeing; they seemed to be getting good results.

‘This was in the Highlands of Scotland (before the Farriers’ Registration Council took control of the whole of the UK) and I also travelled to the USA.

‘I learnt several important lessons, both from the equines and other professionals. Everything pointed to the same conclusion – there must be a better way forward, for all involved in the industry.’

I often ask my interviewees about their vision for the horse’s future. Most give me a line or two. I love that Nick has been suitably ambitious.

As promised…here is the list…

  • An end to remedial shoeing to mask lameness in competition horses.
  • Livery yards/farms paying more attention to the needs of equines rather than the needs of the land, or what looks nice.
  • Feed companies being regulated against selling bags of rubbish dressed up as healthy feeds.
  • Horse owners recognising the true needs of the horse and knowing the difference between good and unhealthy hooves (as they do reflect the health of the horse).
  • More open-minded vets.
  • Shoeing being replaced by barefoot and booting technologies (the farriers have the necessary skills to make changes but it needs to come from horse owners and vets as well).
  • Stud farms and breeders to take better responsibility for the formative years and allowing the horse to develop fully.
  • The ruling bodies of all equine competitions to state that no horse can compete until fully mature.
  • Professionals should aim to fix the horse’s diet, environment and movement and then implement mechanical changes to the hoof. This applies to some trimming schools of thought as well as traditional farriery and veterinary work.
  • Having professionals and horse owners understanding better handling techniques, recognising that there’s a reason for every reaction. Patience, understanding and kindness bring greater results in my experience.

‘The list is probably longer but let’s see,’ he says.

So, dear reader, if you could choose just one thing from Nick’s demands for the horse, what would it be? Tell us what you think is important by clicking on ‘comments’ and leaving some feedback. Press the follow button to keep in touch.

And if you want to get in touch with Nick you can find him on

Share This Post

Eikels – giftig of niet ?

Eikels. Niet alleen zwijnen, eekhoorns, hertensoorten, gaaien en bosmuizen zijn er dol op. Ook paarden. Ook die van mij. En er zijn nogal wat eikels dit jaar. Een mastjaar lijkt het wel. Moet ik nou in paniek raken of weten mijn paarden zelf wat goed voor hun is? Je hoort en leest namelijk de meest gruwelijke dingen. Eikels zijn giftig, bevatten blauwzuur, vooral de groene zijn slecht en ze veroorzaken hoefbevangenheid. Ik wil weten wat daarvan klopt.

Wat is mij als eerste opgevallen? De Amerikaanse visie is een nul-visie. Van ‘laat paarden helemaal geen eikels eten‘ tot ‘kap de eiken’. Informatie uit Europese landen (GB en duitstalige landen) is genuanceerder.

Leren van wilde paarden

In natuurgebieden worden paarden gehouden om het landschap open te houden en verbossing tegen te gaan. Ze eten schors, twijgen en vruchten van bomen en struiken. Ook van de eik. Van hun eetgedrag kunnen wij leren hoe we onze eigen paarden moeten voeren.

Kijken we eens wat verder dan het voeren van gras, hooi en krachtvoer.

Vergif en blauwzuur

Eikels bevatten 7-9% tannine. Dat is behoorlijk wat. Tannine zit ook in rode en witte wijn. Afkomstig van de houten vaten waarin de wijn gerijpt is. Tannine zit ook in druivenschillen, -pitten en -steeltjes. Maar zijn eikels daarom levensgevaarlijk? Alle onderzoeken vermelden dat 'grote tot zeer grote hoeveelheden' leiden tot vergiftigingsverschijnselen met ernstige maagdarmontsteking. In lichte gevallen komen spijsverteringsstoornissen voor die gepaard gaan met verstopping en bloederige diarree. De hoeveelheden die onze paarden snoepen, naast hooi en gras, zijn dan niet verontrustend.

Af en toe lees je een bericht dat een paard overleden is door een eikelvergiftiging. Theoretisch is dat dus mogelijk. Maar dan alleen als een weiland zo kaalgevreten is dat het paard alleen eikels als voer vindt. Wat moet het arme dier anders eten?
Wetenschappelijke onderzoeken (óók in Amerika) vermelden dat vergiftigingen bij paarden uiterst zelden voorkomen. Een plotselinge en onverklaarbare dood kan als oorzaak ‘atypische weidemyopathie hebben. Maar daar wordt nog onderzoek naar gedaan.

Blauwzuur bevat een eik niet. Nul. Niks. Nada. Niet in de schors, niet in het blad en niet in de vruchten.
Toch blijft men deze onzin schrijven en het steekt ieder jaar weer de kop op.
Deze onzin is niet uit te roeien.


In de herfst zijn de meeste weilanden kaal gevreten. De nachten worden kouder en overdag is het weliswaar warmer, maar niet warm genoeg dat het gras nog flink groeit. Door zonlicht overdag produceert het gras fructaan om te kunnen groeien, maar vanwege de groeistagnatie is het gevolg dat het korte gestresste gras het fructaan opslaat. Het fructaan fungeert als een antivries die het plantje beschermt tegen de kou. Als paarden gevoelig zijn voor fructaan kan het gevolg hoefbevangenheid zijn.

Een ander probleem zijn de enorme hoeveelheden schimmels en bacteriën van endophyten die op kort gestresst gras voorkomen. Vooral op raaigras.

Schuld zijn dus niet de eikels, maar de mens.

Voedingsstoffen in struiken en bomen

Voor veel dieren is de eik een belangrijke voedingsbron. Wat maakt de eik zo waardevol?
Men ontdekte dat Calcium, Kalium en Phosphor van de eik vergelijkbaar zijn met die in gras en hooi. De sporenelementen in de schors zijn zelfs vele malen hoger.

Het schors is rijk aan anti-oxidanten, verschillende zuren, suiker, pectine en zetmeel en een grote hoeveelheid ijzer en mangaan.
De eikels bevatten anti-oxidanten, citroenzuur, vette olie en ongeveer 30-35% zetmeel. Van het zetmeel hebben onze voorvaders nog brood gebakken.

Het blad van loofbomen in het algemeen bevat veel koper. Heeft je paard extra koper nodig, voer dagelijks blad van verschillende bomen.


Eikels en andere delen van de eik zijn, mits met mate, een gezonde aanvulling in het paardenvoer. Vooral in voorjaar en herfst als het fructaan- en eiwitgehalte in het gras stijgt.

Eikels kunnen ook helpen als hooi of voordroog van soortarme weilanden is, of voornamelijk raaigras bevat. Opvallend is dan de aanhoudende diarree of dunnere ontlasting.

En mijn paarden? Die mogen van de eiken snoepen die rond mijn weiland staan. Ik denk dat ze heel goed weten hoe ze samen met de natuur moeten leven.

Kijk eens naar de info van het Louis Bolk Instituut in Nederland

Tip bij diarree

Verzamel eikels en laat ze goed drogen of rooster ze in de oven. Bij diarree, vooral door het sappige gras in het voorjaar, geef je tweemaal daags een handje eikels.
In het voorjaar zijn de bladeren en in de herfst de eikels een compensatie voor het eiwit- en fructaanrijke gras.

Share This Post

Over hoornzuilen en -littekens

De hoeflederhuid (dermis of corium) is het compacte collagene bindweefsel dat het binnenste van de hoefschoen (kroon, wand, zool, straal, ballen) bekleedt, en botten en huid strak met elkaar verbindt. Het is onmogelijk om lederhuid van bot te verwijderen, zonder weefsel te beschadigen. Lederhuid bevat een netwerk van arteriën, venen, capillairen, lymfevaten en zenuwen.

Dit ingenieuze systeem verzorgt de epidermis met voedingsstoffen die nodig zijn voor het verhoorningsproces. Is lederhuid beschadigd, is op die plaats het verhoorningsproces verstoord. Daardoor heeft het geproduceerde hoorn een andere structuur.


Een hoornlitteken is littekenweefsel. Zichtbaar aan de buitenzijde van de hoornwand.

Door een scheur, kloof, trauma, hoefzweer of - abces is de kroonlederhuid beschadigd. De beschadigde delen van deze lederhuid produceren weliswaar nog wandhoorn, maar van een totaal andere structuur.

Een hoornlitteken is irreparabel en het blijft een zwakke plek.


Een hoornzuil is een bijzondere littekenvorm en bevindt zich aan de binnenzijde van de hoornwand. Aan de onderzijde van de hoef herken je een hoornzuil als een verbreding in de lamellenlaag (zona alba). Soms per toeval tijdens het bekappen of op een röntgenfoto.

Een hoornzuil is het gevolg van een beschadigd hoefbeen. Het tast dus niet het hoefbeen aan.
Oorzaak van het beschadigde hoefbeen is een trauma, een niet natuurlijke hoefvorm of een abces waardoor de structuur en het verloop van de wandlederhuid is veranderd.

Soms is een paard kreupel. Soms niet. Zo lang het paard niet kreupel loopt, is een behandeling niet nodig. Drukt de hoornzuil te sterk op de lederhuid, loopt het paard natuurlijk wel kreupel. De dierenarts verwijdert dan de hoornzuil dmv wegfrasen van een deel van de hoefwand.

Dit heeft geen enkele zin. Het symptoom (de hoornzuil) wordt verwijderd en de oorzaak (verandering van de contour van het hoefbeen) blijft bestaan. De hoornzuil zal na verloop van tijd weer terugkomen.
Een hoornzuil is irreparabel.

Share This Post

Hoefijzers hebben magische krachten

Zonder ijzers ben je kansloos in de dressuursport

Zo luidt de heersende mening.


Maar ...
zijn ijzers in de dressuursport inderdaad van voordeel?

De wetenschappers Richard Mott en Julie Ellis van het Britse Warwickshire College hebben de kinematische verschillen onderzocht. (Kinematica = bewegingsleer).
Met highspeed camera's analyseerden ze de draf van beslagen en onbeslagen Ierse sportpaarden. De 20 paarden waren minimaal een jaar beslagen of zonder ijzers.
Gemiddelde leeftijd: 13 jaar.

Uitkomst: in de dressuur zijn ijzers geen voordeel

Vijf sleutelindicatoren van de gangkwaliteit, die in de dressuur punten opleveren, werden geanalyseerd:
* de tijdsduur van een stap
* kogelextensie
* schouderrotatie
* elleboogflexie
* karpale flexie

Aanvullende parameters:
* snelheid
* de lengte van een stap
* maximale vertikale hoefverplaatsing
* swingduur

De grootste verschillen waren in de karpale flexie en de maximale vertikale hoefverplaatsing.
Beslagen paarden hadden kortere stappen en een grotere gewrichtsflexie.
Niet beslagen paarden hadden minder gewrichtsflexie en minder maximale vertikale hoefverplaatsing.

De overige indicatoren waren bij beslagen en onbeslagen paarden gelijk.

Volgens Mott en Ellis zijn paarden die minimaal 12 maanden beslagen zijn, gewend aan het gewicht van de ijzers.

Beslagen paarden lieten geen significant verschil zien in 4 van de 5 kinematische variabelen.
De onderzoekers concludeerden dat beslagen paarden geen competitief voordeel hebben tegenover hun onbeslagen concurrenten.

Deze bevindingen verschillen van voorgaande onderzoeken die aantonen dat ijzers de kwaliteit van de gangen beïnvloeden.
Maar met een verhoogd risico van blessures.

Share This Post

Hoe ontstaat een spleet in de draagrand van een hoef?

De DHG (Deutsche Huforthopädische Gesellschaft) heeft animaties gemaakt van 3 verschillende hoefsituaties.
Je ziet duidelijk hoe een spleet of scheur in de draagrand ontstaat.

Omdat de tekst in de video's in het Duits is, heb ik voor jou de Nederlandse vertaling ernaast gezet.

Spleet in de draagrand van de teen

We gaan uit van een symmetrische hoef, die netjes in het midden afrondt.
In het midden is meer slijtage en de hoef ontwikkelt langzaam een voorkeur voor een bepaalde richting.
Aan weerskanten is er nagenoeg geen slijtage meer.
De ontstane dikke hoornlaag heeft een desastreuze hevelwerking:
- de lamellenlaag scheurt
- binnenkomende bacteriën vernietigen het hoorn
- meer en meer laat de hoefwand los van de zool
- en de toch al verzwakte teen begint te splijten
Hevelwerking en scheur versterken elkaar en een hoefprobleem is ontstaan.

Spleet in de draagrand van de zijwand

Een hoef met hevelende zijwanden.
De steunsels liggen plat op de zool.
Laat je de situatie zo, ontwikkelen zich ingerolde en ondergeschoven hielen.
De zijwanden worden steeds meer naar buiten gedrukt.
De lamellenlaag scheurt en bacteriën krijgen vrij spel.
Voordat de draagrand inscheurt, zie je dat de wand al verzwakken.
De werking van de hevelende zijwanden versterken dit proces.
Mechanische werkingen zijn zo sterk dat de wand splijt.
Scheur en hevels versterken elkaar.

Spleet in de teen van een diagonaalhoef

Een hoef met een meer belaste stijle binnenwand en schuine buitenwand.
De hoef rondt meer aan de buitenzijde af.
De draagrand is rondom niet van gelijke dikte.
Doordat aan de dikkere meer belaste buitenwand minder slijtage is, worden de hoornpijpjes langer. Gevolg: de buitenwand wordt schever, gaat hevelen en de hoogte neemt af.
De totale hoef wordt schever.
De tegendruk van de bodem werkt hevelend op de buitenwand en samendrukkend op de binnenwand.
Door het laterale afronden krijg je de karakteristieke diagonaalhoef.
De lamellenlaag aan de hevelende wand scheurt en bacteriën krijgen een kans.
Door hevelwerking en vervorming splijt de wand op de zwakste plek.

Hartelijk bedankt DHG (Deutsche Huforthopädische Gesellschaft)

PS. DEEL dit artikel met jouw netwerk, door op de Facebook, mail, LinkedIn of Tweet knoppen te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk kunnen profiteren van deze informatie

Share This Post

Rotstraal 1


Stank meteen als je de hoef optilt. Of als je de straal uitkrabt.
Donkere smurrie.
Als het wat langer duurt, doet aanraken van de straal al pijn.
Zie je een druppeltje bloed als je in de middelste straalgroeve komt?


Ammoniak (komt vrij met urine) maakt het hoorn week en maakt de weg vrij voor bacteriën. De Fusobacterium necrophorum. Die dringen nu eenvoudig in het zachte hoorn.

Ze leven in de darm en worden met de mest uitgepoept. Ze zijn dus altijd in grote getale rond het paard aanwezig. Ze overleven zonder zuurstof (anaeroob) en nestelen zich in de holle ruimtes van de hoef. Blijven de ruimtes afgesloten (overdekte straalgroeves) is de weg vrij om weefsel te vernietigen.

Veel paarden staan in goede hygiënische omstandigheden (schone paddocks en stallen), maar krijgen toch rotstraal.


Vooral smalle, steile hoeven met hoge hielen krijgen rotstraal. Omdat in diepe straalgroeven eerder vuil en mest binnendringen.
Steile hoeven zijn slecht schoon te houden. En de afgesloten ruimtes hebben een ideaal klimaat voor de bacteriën.


Veel erger vind ik het als de ziekte te wijten is aan gepruts.
Maar ook als smid of bekapper weigeren de straal schoon te snijden. Eender om welke geloofsovertuiging.
Begrijp me goed, hoorn wordt alleen verwijderd als er een goede reden voor is. De straal heeft tenslotte een functie.
Slechts zo veel als nodig!

thank you Stina Herberg from SVG Horse School for using this video


Hoe hard en stevig een hoef er ook uit ziet, hij is allesbehalve star en statisch.
Beweging is goed voor de hoeven. Op iedere stap, hoe klein ook, reageert een onbeslagen hoef met een enorme elasticiteit.
Het is goed om verschillende bodems aan te bieden. Zo kan een gezonde hoef zich zelf reinigen, is de doorbloeding optimaal en wordt gezonde hoorngroei gestimuleerd.


Vooral Haflingers, Tinkers en paarden met een stofwisselingsprobleem als EMS en zomereczeem hebben hiermee te kampen. Wetenschappelijk is nog niets bekend over de functie van straalklieren en waarom deze bij sommige paarden overactief zijn.

Door de overproductie vormen zich pockets in de straal. Daarin dringt makkelijk vuil en mest binnen.
Helaas kun je er zelf tussendoor niets aan doen. De pockets komen pas tijdens de bekapping te voorschijn.


* zorgen voor een natuurlijke hoefvorm (download mijn e-boek voor meer tips)
* dagelijks hoeven uitkrabben en controleren
* paddock en weiland schoon houden
* stal schoon en droog houden
* regelmatig laten bekappen
* veel beweging op verschillende ondergrond


Onderneem dan meteen actie en controleer de hygiënische omstandigheden.
Ga eens na of de hoeven regelmatig bekapt worden. En hoeveel tijd ertussen zit.
Bekijk de hoeven. Hebben ze een gezonde vorm?
Schuiven de hielen onder, draaien ze sterk in, of is de teen erg lang?
Wat zegt je gevoel? Wat vind je zelf van de straal en van hoeven?

Wat je zelf kunt doen

Ik ga er maar even vanuit dat paddock, stal en weiland droog en schoon zijn.
Begin meteen dagelijks (als het ernstig is meerdere keren per dag) de hoeven te verzorgen. Goed uitkrabben, uitwassen (met water en borstel) en drogen.
Doe vervolgens in de straalgroeven een bacteriedodend middel. Liefst vloeibaar omdat dit goed uitvloeit.
Gebruik bij voorkeur producten op natuurlijke basis (coloidaal zilver, teatree, appel-ciderazijn, propolis, em, soms gecombineerd met groene klei). Als de middelste straalgroeve erg diep is, is het beter die te tamponneren.
Maak ook een afspraak met je hoefspecialist. Bespreek de problemen en ze op te lossen zijn. Zodat jullie samen naar een gezonde hoef toewerken.

PS. DEEL dit artikel met jouw netwerk, door op de Facebook, mail, LinkedIn of Tweet knoppen te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk kunnen profiteren van deze informatie

Share This Post

Zweren en abcessen

Hoefzweren en -abcessen

Gisteren kreeg ik van iemand een foto toegestuurd.
Het leek me interessant voor jou om er wat over te vertellen.

Volgens de 'deskundigen ter plaatse' is aan de bovenzijde van de hoef een scheur ontstaan.
Een scheur?
Nee, dit is geen scheur. Hier heeft zich een zweer of abces een weg naar buiten gezocht.

Een zweer ontstaat altijd door bacteriën. Door verrotting.
Een abces is een septisch proces. Het gaat gepaard met pus.


De hoofdoorzaak van het beschadigen van hoornstructuren zijn te grote druk- en trekspanningen, die je regelmatig ziet bij een niet natuurlijke hoefvorm. Bijvoorbeeld hevelende wanden, te brede steunsels, te lange teen. Maar ook een slechte hoornkwaliteit.
Een gezonde en intacte hoefschoen beschermt de binnenste structuren tegen het binnendringen van ziektekiemen. Zie je scheurtjes of openingen in bijv hoefwand, steunsels, witte lijn of lamellenlaag, dan kan daar een infectie ontstaan. Door een opening treden namelijk micro-organismen naar binnen. Anaerobe (= overleven zonder zuurstof) bacteriën en vuil, zelden schimmels. Het proces kan beperkt blijven tot vernietiging van dode en levende hoornlagen. Maar het kan zich ook uitbreiden naar lederhuiden, bot of kraakbeen.

Iedere bekapping moet alles wat zwart, zacht is en stinkt nagegaan worden. Want dat zijn plekken die binnen de kortste tijd problemen veroorzaken.


Om een verschil te maken tussen oppervlakkige en diepere infecties gebruiken hoeforthopeden de termen hoefzweer en hoefabces. Voor ons is het verschil zinvol omdat een hoefzweer een ander proces is en een andere behandeling nodig heeft dan een hoefabcess.
Het is mogelijk dat een zweer zich tot abces ontwikkelt.

Belangrijk is de kleur van de uittredende vloeistof.
Zwart/grijs duidt nog op een oppervlakkige ontsteking.
Geel op een ontsteking van dieperliggende structuren.

Risico op een lederhuidontsteking bestaat als de aandoening niet adequaat behandeld wordt.


Een abces is in ieder geval pijnlijk. Een hoefzweer kan zomaar opengaan. Zonder dat je paard last had.
Maar het kan ook zo pijnlijk zijn dat je paard kreupel is.


Loopt je paard gevoelig of kreupel, zal dierenarts of hoefspecialist altijd met een hoeftang controleren of er sprake is van een hoefzweer of hoefabces.
Een hoefabces moet door de dierenarts behandeld worden. De hoef is ontstoken, voelt warm aan en er kan een zwelling zijn.
De veroorzakers zijn meestal streptokokken en stafylokokken.

Heeft je paard een hoefzweer. Open ik de plaats waar de hoefzweer is ontstaan en graaf me voorzichtig de diepte in om de holte schoon te krijgen. Of zo schoon als op dat moment mogelijk is. Als het erg gevoelig is, is het nodig dat een dierenarts aanwezig is. De ontstane opening spoel ik uit en verzorg ik verder met een bacteriedodend middel. Als het paard de beschikking heeft over een droge en schone paddock of weiland, sluit ik eigenlijk nooit de hoef af met een verband. Omdat de nog levende anaerobe bacteriën dan weer alle kans hebben verder te gaan met hun werk. Zuurstof is in dit geval de beste genezer is.

Vervolgens bespreek ik met de eigenaar hoe we in onderlinge samenwerking tot een gezonde hoef kunnen komen.

PS. DEEL dit artikel met jouw netwerk, door op de Facebook, mail, LinkedIn of Tweet knoppen te klikken, zodat ook de mensen in jouw netwerk kunnen profiteren van deze informatie

Share This Post